چو خسرو كند « 1 » جنگ را آرزوى * نماند به گيتى بدانديش اوى چو جويد همه ناز « 2 » و شادى و كام * نيابد به ميدان درون هيچ نام « 3 » تو نيز از جهان‌داور دادگر * نترسى كه بندى به رزمم كمر ز شنگان همانا ندارى « 4 » به ياد * كه بودى بر آن « 5 » مرز بىارز شاد نبودت ز توران « 6 » به دل هيچ درد * برآورده زين‌سان به خورشيد گرد كنون رزم جويى ز پور پشنگ * به ميدان بيازيده « 7 » چون شير چنگ چه « 8 » داند كسى راز گردان « 9 » سپهر * چه گويم ز تابيدن ماه و مهر بباشد « 10 » همه « 11 » بودنى بىگمان * به نيك و به بد هم سرآيد زمان چو بشنيد برزوى سهراب اين * به ابرو درآورد از خشم چين به دو گفت كاى خسرو بد « 12 » منش * كه از چرخ يا بى همى سرزنش برانديش از پادشاهى « 13 » خويش * به ايران چه كردى خود از كم‌وبيش بهانه چه جويى به ميدان جنگ * چو روبه گريزان ز « 14 » پيش پلنگ نه‌اى از سياوخش كاوس به * كه چون او نباشد سرافراز مه به فركيان و به « 15 » مردى و جنگ * بسى بود بهتر ز پور پشنگ سياوش به دست گرو « 16 » كشته شد * جهانى به خون وى آغشته شد ز گرسيوز شوم من بهترم * گروى زره را به كس نشمرم گرفتم كه هستى سياوخش رد * دمور « 17 » و گرويم من اى شوخ بد « 18 »

--> ( 1 ) . ك : كنند . ( 2 ) . ك : نام . ( 3 ) . ك : كام . ( 4 ) . ن : ندارى همانا . ( 5 ) . ن : در آن ؛ س : بدان . ( 6 ) . ن ، س : ايران ؛ پ : به توران . ( 7 ) . ن ، س : بيازيد . ( 8 ) . ك : كه . ( 9 ) . ك : گردون . ( 10 ) . ن : نباشد . ( 11 ) . ن ، س : همى . ( 12 ) . ن : پر . ( 13 ) . ن : باد سازى ( - باد سارى ) . ( 14 ) . س : به . ( 15 ) . ن ، س : كيانى و . ( 16 ) . ن ، س : گراو . ( 17 ) . ك : دو مور . ( 18 ) . ن ، پ : مرد ؛ متن : ك ، س .